De vorige keer toen we hier waren, gingen we ook een verslagje schrijven en toevallig was dat ook tegen FC Zwolle. Maar de vorige keer had Excelsior met 2-0 verloren. Hopelijk winnen ze vanavond.

De 1e helft:

JEEEEH, het is pas de 5e minuut en Excelsior heeft al een goal gemaakt. Het doelpunt is gemaakt door; Kermit Erasmus. Zwolle heeft een hele mooie kans door nummer 8. Niek Vossebelt, maar daar is een goede redding van Arjan van Dijk.
Vlak daar achteraan is er weer een goede kans voor FC Zwolle maar dan door Bram van Polen. Ook schiet nummer 10. op de paal. Het begint langsaam te regenen. En de keeper van FC Zwolle krijgt de bal in z'n maag. Ondertussen loopt van Peppen warm, klaar om het veld in te gaan. Een paar minuten na het warmlopen wordt hij gewisseld voor Tobias Waisapy in de 40e minuut.

De rust

De 2e helft:

Vlak na de rust wordt er al gelijk weer gescoord door Adnan Alisic in de 47e minuut. Het was een heel hard schot en hij ging mooi in de kruising. Er zijn 2 wissels aan de kant van Zwolle:
eruit: Gergo Beliczky
erin: Erik Bakker
eruit: Ruud Kras
erin: Cees keizer
Ook vindt er bij Excelsior een wissel plaats.
eruit: Kermit Erasmus
erin: Michal Janota
JEEEEEEEEEEEEH er is weer een doelpunt voor Excelsior in de 85e minuut door Guyon Fernandez.
Dat brengt de eindstand op 3-0 voor Excelsior. En het was een hele leuke wedstrijd.

Groetjes Annelot en Laura

Vrijdagavond 2 oktober. De maan schijnt heel mooi op het veld. Het begint. We herkennen Harm, David en Lex die achter Woutje Stein in de line up mogen staan. Daar zijn de spelers ook. En daar is het eerste fluitje van de scheidsrechter in deze wedstrijd.
Excelsior speelt goed. Alleen komt er soms een doorbraak van RBC. Toch is Excelsior de
beste ploeg in het begin. We schrijven en schrijven. Onze handen doen er zeer van. Ik (= Sam) maak een tekening van Ryan Koolwijk. Die scoort namelijk de eerste goal in de wedstrijd. Een hele mooie, uit een vrije trap. En ik (= Rudolf) heb al zestien regels volgeschreven.
De ene na de andere aanval. De tijd vliegt, want er zijn al 24 minuten voorbij. Ik (= Rudolf) dacht tien. Oef, een mooie omhaal van Roland Bergkamp. En dan opeens een aanval van RBC, en het is weer gelijk.
In de rust krijgen we appelsap in het spelershome. En we spelen er een potje tafelvoetbal. Aan een tafeltje zien we André Hoekstra zitten. Hij kijkt niet blij. We gaan weer naar boven voor de tweede helft. Ineens zien we de maan niet meer. De andere journalisten zijn er wel weer.
De scheids fluit. Een corner voor Excelsior. Een aanval. Een corner voor RBC. En weer een voor Excelsior. Leen van Steensel kopt, maar net gepakt. Dan breekt Excelsior door aan de rechterkant. Fernandez schiet voor. Janota krijgt de kans. Alleen voor de keeper. Niet te beschrijven, wat een lawaai. Hij schiet... Mis!
RBC rent naar ons doel. Een vrije trap voor de Roosendalers. Bijna een goal. Vincent stelt voor dat we de bloemen gaan pakken. Die zijn voor de man van de wedstrijd. Wij hopen dat Leen ze krijgt, zo heet ons broertje ook! We staan net op als iemand neergaat en Excelsior een penalty krijgt. Alisic mikt raak. Gelukkig! 2:1 is de eindstand.
Dan naar het veld. We mogen Leen van Steensel de bloemen geven en samen met hem op de foto. Wat zal onze Leen blij zijn!

Sam en Rudolf Houdijk

De wekker gaat. Weer een nieuwe dag. Vanavond speelt Excelsior tegen RBC Roosendaal.
Ik moet natuurlijk weer iets verzinnen maar ik zou echt niet weten wat.
Als ik mijn kleding aan wil trekken word er op de deur geklopt. Het is Ryan Koolwijk.
‘Heb je zin om mee te trainen, Woutje?' vraagt Ryan.
Mijn mond valt open van verbazing maar ik kan nog niks anders antwoorden dan ‘Ja natuurlijk.'
‘Je moet alleen wel opschieten, anders ben je te laat en moet je vijf extra rondjes rennen.'
Als een speer wil ik me omkleden maar ik krijg mijn broek maar niet aan. Dan maar eerst mijn shirt.
Dat is gek die krijg ik ook al niet aan volgens mij wordt het tijd voor een nieuw Excelsior tenue.
Ik loop naar het trainingsveld waar de spelers al bezig zijn met trainen.
Ik vertel ze dat ik niet mee kan doen vandaag want ik moet dringend naar de stad om nieuwe kleding te kopen.
Ik zag meteen bij de eerste winkel een Excelsior-tenue hangen. En niet zomaar eentje. Het broekje zat vast aan het shirt. Dan kan ik nooit meer het broekje kwijtraken. Ik trek het tenue aan en ren meteen terug naar Woudestein om mee te trainen.
Alex Pastoor zet mij met de oefenpartijtjes in de spits. Ik scoor doelpunt na doelpunt. Ik ben zo blij dat ik na mijn tiende doelpunt mijn shirt uittrek. O nee! Mijn broekje zit vast aan het shirt. Ik sta verschrikkelijk voor gek.
Ik krijg een rode kaart van Alex Pastoor en ik mag weer naar het stadion. Ik kan een basisplaats wel vergeten. Maar ja, ik ben MAAR de mascotte van Excelsior en niet de nieuwe spits!
Mijn plannetje voor vanavond... Ik heb echt geen idee...
Woutje Stein in de spits was eigenlijk mijn plan, maar door die stomme rode kaart gaat dat niet door. Laten we het gewoon simpel houden: STRIJDEN EN WINNEN!