Op 23 juli is het precies 110 jaar geleden dat Excelsior in Kralingen werd opgericht. Naar aanleiding hiervan kijken we deze week terug op de geschiedenis van de club. Vandaag aflevering 5 van deze serie: de drie kampioenschappen in het betaalde voetbal.

Hoewel Excelsior in de afgelopen tien seizoenen vijf jaar in de Eredivisie speelde, staat de club niet bekend als stabiele eredivisionist. Al sinds de invoering van betaald voetbal in 1954 gaat Excelsior heen en weer van eredivisie naar eerste divisie. Acht keer werd er gepromoveerd en zeven keer zakte Excelsior een divisie terug. Twee keer klom Excelsior omhoog na een tweede plaats, drie keer via de nacompetitie/play-offs en drie keer werden de Kralingers kampioen van de eerste divisie.
De eerste keer was in 1974 onder trainer Ben Peeters. Ondanks dat er amper geld was, had Excelsior met onder meer Sjaak Roggeveen, Hans Bassant, Frans van der Heijden, Eddie van der Roer, Bertram Tabbernee en Aad en Gerrit den Butter een heel aardige ploeg. Dat bleek, want niet alleen schopte Excelsior het ver in het bekertoernooi, de Kralingers eindigden tevens als kampioen van de eerste divisie. De titel werd in eigen stadion binnengehaald na een 5-1 overwinning op Vitesse.

De ouwetjes van Excelsior
Woudestein was met 9000 toeschouwers volgepakt voor het beslissende duel. Halverwege stond het 1-1, maar na rust sloegen ‘de ouwetjes' van Excelsior toe. Hans Bassant scoorde drie keer in deze wedstrijd en Frans van der Heide maakte twee doelpunten. ,,Er is geschreven dat wij te oud zouden zijn. Maar wie maakten de meeste goals, 45 in totaal? Juist die ouwetjes'', sprak Van der Heide tegenover Het Vrije Volk. Een andere krant kopte: ‘Excelsior kampioen zonder poen!'. De titel was echter binnen en dat werd uiteraard gevierd in Kralingen.
Excelsior mocht twee jaar van de Eredivisie genieten en toen volgde degradatie. Het duurde vervolgens drie jaar voordat Excelsior opnieuw een kampioenschap mocht vieren. Excelsior, getraind door Thijs Libregts, werkte inmiddels samen met stadsgenoot Feyenoord en kon zodoende beschikken over de huurlingen Andre Stafleu en Rini Plasmans. Ook nog steeds van de partij was Sjaak Roggeveen, die het seizoen ervoor een zware blessure had gehad.

Vriendenploeg
Na een tegenvallende start sleepte Excelsior in het seizoen 1978-1979 de tweede periode in de wacht. Het bleef daarna goed gaan met de ploeg, zodat de Kralingers in een dubbel speelweekend tijdens de Pinksteren kans maakten op de titel. Volgens trainer Thijs Libregts had Excelsior een hecht team, een vriendenploeg, met Sjaak Roggeveen als vaderfiguur. ,, We hadden het gevoel dat we onoverwinnelijk waren.''
Na een 1-1 gelijk spel tegen Fortuna SC, viel de uiteindelijk beslissing in de uitwedstrijd tegen Heracles. Voor 2000 toeschouwers maakte Cor Pot al snel 0-1, maar deze treffer werd afgekeurd vanwege buitenspel. Daarna kwam de thuisploeg op voorsprong voor Kalle Oranen. ,,In de hitte raakten we een beetje verlamd'', zei Sjaak Roggeveen later. Gelukkig zorgde hij op slag van rust voor de gelijkmaker namens Excelsior.
In de tweede helft namen de Kralingers het heft pas echt in handen. Na zeven minuten zorgde Roggeveen voor 1-2 en een half uur voor tijd maakte Koos Waslander aan alle onzekerheid een eind door 1-3 te maken. ,,Een prachtig einde van mijn carrière'', aldus Roggeveen die op de schouders van de meegereisde supporters het veld werd afgedragen. In de bus terug naar Rotterdam vroeg Henk Zon aan Thijs Libregts of hij hem even in zijn arm wilde knijpen: ,,Droom ik niet?''

Officieus kampioen
Het duurde daarna lang voordat Excelsior opnieuw een kampioenschap mocht vieren. Tussendoor promoveerde de club wel twee keer via de nacompetitie, maar pas in 2006 mocht Excelsior zich weer kampioen noemen. Dit gebeurde onder leiding van trainer Mario Been. Hij verklaarde enkele maanden voor het eind van de competitie dat zijn ploeg voor het kampioenschap ging en zijn spelers hielden zich aan deze belofte. Drie wedstrijden voor het eind kon de titel worden binnengehaald in de uitwedstrijd tegen Telstar.
Op 24 maart 2006 moest Excelsior winnen van Telstar en dat lukte. Al na zes minuten spelen zagen honderden meegereisde supporters hoe hun held René van Dieren de 0-1 maakte. Omdat de stand zo bleef zag het ernaar uit dat Excelsior de titel zou binnenhalen. Terwijl alles werd klaargezet voor de huldiging was het Dirk Jan Derksen die er in Limburg voor zorgde dat VVV-Venlo alsnog won van FC Den Bosch. Hierdoor was Excelsior ‘slechts' officieus kampioen en kon de schaal voorlopig weer worden opgeborgen.
Het kampioenschap kon nu een week later definitief worden binnengehaald in de thuiswedstrijd tegen VVV-Venlo. Stadion Woudestein was met 3600 toeschouwers helemaal uitverkocht. Dirk Jan Derksen liet de Kralingers nogmaals schrikken door VVV-Venlo op voorsprong te zetten, maar onder meer vrijwel de volledige kampioensploeg van 1979 zag vervolgens hoe het Excelsior van 2006 de wedstrijd met 3-1 won en zich voor de derde keer in de historie kampioen mocht noemen van de eerste divisie.

Klein pestclubje
De doelpunten werden gemaakt door Andwele Slory, Damien Hertog en Johan Voskamp. De kracht van dit Excelsior zat onder meer in de hechte defensie, de minst gepasseerde van de eerste divisie. Daarnaast had de ploeg met onder meer Andwele Slory, Luigi Bruins, Brett Holman en aanvoerder Mark Otten een aantal goede spelers in de gelederen. ,,Hier hebben we een heel jaar hard voor gewerkt'', glunderde Mario Been nadat de buit definitief binnen was. Algemeen directeur Simon Kelder bleef ingetogen als altijd, maar was duidelijk trots. Zo'n kampioenschap was volgens hem ‘heel wat voor zo'n klein pestclubje'.

Vandaag is het precies 110 jaar geleden dat Excelsior in Kralingen werd opgericht. Naar aanleiding hiervan kijken we deze week terug op de geschiedenis van de club. Vandaag aflevering 4 van deze serie: de oprichting van Excelsior.

Rond 1900 werd er in Nederland steeds meer gevoetbald. De sport was overgewaaid uit Engeland en ook in ons land werden steeds meer voetbalclubs opgericht. Aanvankelijk was voetbal een ‘sjieke' sport, maar gaandeweg gingen ook steeds meer arbeiders voetballen. Zo kwam een aantal Kralingse jongens wekelijks bijeen op de open vlakte langs de spoorbaan in hun wijk. Dit terrein had als naam Woudestein, naar de gelijknamige villa die daar in de achttiende eeuw stond.

Oprichtingsvergadering
Het vrijblijvende voetballen nam serieuze vormen aan toen de jongens besloten tot de oprichting van Excelsior. De oprichtingsvergadering vond plaats op 23 juli 1902 in de Sionstraat in het hart van Kralingen. Daarbij waren mannen aanwezig als H. Versloot, A. Boom, C.J. Kuipers, G.M. de Jongh, C.P. Rademaker, Joh. Blok, A.M. de Jonge en de gebroeders G. en J. Verschoor.
Een van de oprichters, Johan Blok, kwam met de naam Excelsior - dat staat voor ‘Steeds Hoger'. Hij liet zich hierbij waarschijnlijk inspireren door het Excelsior dat eerder - gedurende een jaar -voetbalde in de buurt van de Willemskade. Ook van dit Excelsior was hij medeoprichter.
Het bestuur van de kersverse Kralingse club werd gevormd door de volgende personen: F. van der Meulen (voorzitter), C.J. Kuipers (secretaris), C.P. Rademaker (penningmeester), Jac. Van Voorst (commissaris) en A.M. de Jonge (commissaris). Excelsior telde bij de oprichting zestien leden en koos als clubkleuren een rode broek en een wit shirt. De gemeente gaf Excelsior toestemming om te gaan voetballen op Woudestein.

Achterkamertje
Penningmeester Nelis Rademaker maakte doelpalen, zodat de leden van Excelsior op hun veld van tachtig bij veertig meter, zonder kalklijnen, konden voetballen. Ook zorgde hij voor vier hoekvlaggen, een ander lid nam een bal mee. Kleedkamers waren er niet, maar de voetballers konden zich omkleden in herberg ‘In den Rustwat'. Excelsior huurde daar voor één gulden per week een achterkamertje. Daar mocht - heel sportief - eerst de tegenstander zich omkleden, gevolgd door de thuisploeg.
In 1927 schreef latere voorzitter Leen van der Steen over het terrein van Excelsior in de beginperiode: ,,Ik behoef u zeker ook niet te vertellen, dat Woudestein er in die tijd niet zo welverzorgd uitzag als tegenwoordig en dat we ook geen terreinknecht tot onze beschikking hadden. We kalkten zelf het veld en hingen zelf de netten op, die we na afloop ook weer netjes afhaalden en opborgen. Ons kleedlokaal was een keuken achter een café op de Honingerdijk, waar we na de wedstrijd de schoonste lol hadden en vaak vergaten om thuis te gaan eten.''

Beslissingswedstrijd
Wanneer de voetballers van Excelsior precies hun eerste officiële wedstrijd speelden, is moeilijk na te gaan. Het moet echter snel na de oprichting zijn geweest, want Excelsior schreef zich meteen in als lid van de Rotterdamsche Voetbal Bond (RVB). De Kralingers werden ingedeeld in de tweede klasse RVB met Saturnus III, Rapiditas III, Neptunus II en Fortuna II. De eerste wedstrijd was tegen Neptunus en eindigde in 1-1. De andere duels werden gewonnen. Excelsior moest echter genoegen nemen met een tweede plaats, nadat een beslissingswedstrijd tegen Neptunus met 2-1 werd verloren.
De successen in het eerste jaar zorgden ervoor dat Excelsior een seizoen later werd ingedeeld in de eerste klasse. Ook daarin werd goed gepresteerd, want Excelsior eindige wederom als tweede, deze keer achter Rapiditas II. Dankzij dit resultaat was de club gerechtigd om in het seizoen 1905-1906 in de competitie van de Nederlandsche Voetbal Bond (NVB) uit te komen. Omdat het veld van Woudestein echter niet voldeed aan de normen van de voetbalbond, ging dit niet door. De Kralingers hoopten op een kampioenschap in de RVB, om daarna alsnog door te kunnen stoten naar de NVB.
Het duurde echter tot 1909 voordat Excelsior voor het eerst een kampioenschap wist te behalen en promoveerde. In het seizoen 1908-1909 wist Excelsior vijf van de acht wedstrijden te winnen en drie keer werd er gelijk gespeeld. Een bijzondere prestatie werd neergezet door het driemanschap C. van der Burg (doelman), A.M. de Jonge en J.W.A. de Vletter. Zij presteerden het om op eigen terrein 35 maanden achtereen niet gepasseerd te worden.

Clubkleuren
Als cadeau voor de promotie naar de NVB schafte Excelsior een eigen kalkwagen aan voor het trekken van de lijnen op het veld. Ook werd een belangrijke beslissing genomen over de clubkleuren. Tot dan toe had Excelsior gespeeld in rode broeken en witte shirts. Nu besloten de leden echter deze kleuren op voorstel van penningmeester Jac. van Voorst te veranderen in een zwart shirt en een rode broek. Deze clubkleuren draagt Excelsior tot op de dag van vandaag.

Op 23 juli is het precies 110 jaar geleden dat Excelsior in Kralingen werd opgericht. Naar aanleiding hiervan kijken we deze week terug op de geschiedenis van de club. Vandaag aflevering 3 van deze serie: de legendarische voorzitter en ‘Mister Excelsior' Henk Zon.

Op bestuurlijk gebied heeft Excelsior in de afgelopen 110 jaar altijd te maken gehad met trouwe mensen. Een van de eerste voorzitters was Leen van der Steen, die zich jaren inzette voor de club. Ook daarna waren er legendarische clubmensen als Toon Kenters (die het clublied ‘Ferme jongens, stoere knapen' schreef), Aad Libregts, Jaap Bontenbal, Mart Borneman en Simon Kelder. Er kan er echter maar één ‘Mister Excelsior' zijn en dat is - zonder twijfel - Henk Zon.
Henk Zon werd als jong ventje aangemeld als lid bij Excelsior, doorliep verschillende jeugdelftallen en was negen jaar aanvoerder van het tweede elftal. Ook speelde hij tussen 1941 en 1947 zeven wedstrijden in het eerste elftal, waarvan twee als invaller. De waarde van Zon voor de club lag echter vooral buiten de lijnen van de groene grasmat. In 1943 kwam hij in het bestuur van zijn geliefde club terecht en in 1952 werd hij voorzitter.

Voetbalwereld
Henk Zon was jarenlang werkzaam bij de Verenigde Brandstoffenhandel. Eerst als kolenwerker, later als depotchef, vertegenwoordiger, verkoopleider, onderdirecteur en de laatste vier jaar als directeur. Ook als bestuurder in de voetbalwereld knokte hij zichzelf omhoog. Hij kwam in verschillende commissies en werd lid van het sectie bestuur betaald voetbal. Hij was soms onder de indruk van de juristen waarmee hij moest samenwerken. ,,Die spraken me toch een moeilijke woorden. Ik schreef ze maar op, en zocht ze 's avonds op in het woordenboek. Zo heb ik heel wat bij geleerd."?
Toen hij voorzitter werd van Excelsior, stond het Nederlandse voetbal aan de vooravond van een aantal drastische veranderingen. Henk Zon was een van de mensen die in de ontwikkelingen voorop liep. Er was een ‘wilde' voetbalbond ontstaan omdat de KNVB betalingen aan spelers niet toestond. Op initiatief van Henk Zon en Aad Libregts kwam een aantal clubs op 30 juni 1954 bij elkaar in het Utrechtse hotel Terminus. Tijdens deze conferentie kwam het betaalde voetbal toch tot stand. Vanaf dat moment werd in Nederland gesproken over de ‘slaapkamerconferentie'.?

Clubman in hart en nieren
Voor alles was Henk Zon een clubman in hart en nieren. Als het clubgebouw geschilderd moest worden, kwam hij altijd helpen. Of hij regelde mensen die het - uiteraard gratis - kwamen doen. Ook wist hij op allerlei manieren geld binnen te halen voor de club. Zo ging hij tijdens clubavonden altijd rond met zijn bolhoed of bracht hij loten voor het bouwfonds aan de man. Op reis met de KNVB zong hij aan het diner regelmatig het ‘Ferme jongens, stoere knapen', uiteraard gevolgd door een collecte voor ‘zijn' Excelsior. In 1975 zette hij het clublied op de plaat, de opbrengst was voor de club.
Hij was ook degene die bedacht dat Excelsior geld kon verdienen met het ophalen van oud papier. Overal in de stad werd papier opgehaald en met de opbrengst kon bijvoorbeeld de accommodatie worden verbouwd of spelers worden betaald.?Uiteraard ging hij ook persoonlijk met de papierploeg op stap. Slechts weinig mensen konden Zon - met immer aanwezige glimlach en enorme sigaar in de mondhoek - iets weigeren. Zijn enthousiasme bracht letterlijk geld in het laatje.

Sentimenten
Als clubman had hij er moeite mee dat voetbal steeds meer een bedrijfstak werd. Een wereldje waarin steeds minder plaats overbleef voor sentimenten. In een interview met het Rotterdams Nieuwsblad verzuchtte hij: ,,Als bestuurslid weet je van gekkigheid ook niet meer wat je verzinnen moet om het de mensen naar de zin te maken. Je moet iedereen in de watten leggen. Grote bestuurskamers, kom maar binnen, breng je vrienden maar mee. ‘t Liefst rijke vrienden, zo gaat dat tegenwoordig - het is noodzaak geworden, maar het heeft niks meer met een vereniging te maken."?
In 1977 trok Henk Zon zich terug als voorzitter. Na vierendertig jaar voetbal vond hij dat zijn vrouw Nel nu ook wel eens de aandacht mocht krijgen die ze verdiende. Hierna leidde hij een teruggetrokken bestaan. In 1991 overleed zijn vrouw en daarna ging zijn gezondheid achteruit. Drie jaar later overleed hij op 78-jarige leeftijd. Voetbal International haalde herinneringen op aan Henk Zon: ,,Hij was een van de laatste echte clubvoorzitters, die alle geledingen van de club doorliep. Op een vroege zondagochtend rende hij met grensrechtersvlag langs de lijn als bij een lager team zo'n functionaris ontbrak."

Eerbetoon
Koos Postema wist zich dat nog goed te herinneren: ,,Ik zie het nog voor me: Henk Zon in z'n blauwe trainingsbroek en crèmekleurig trui die alle ingooien aan Excelsior gaf. Ook al was overduidelijk dat een van onze spelers de bal het laatst had aangeraakt, Henk Zon wees gedecideerd met de vlag in de richting van de helft van de tegenstander. Dan gierden we het uit." Bij de bouw van het nieuwe Stadion Woudestein kreeg Henk Zon een terecht eerbetoon. De hoofdtribune draagt sindsdien zijn naam.

Op 23 juli is het precies 110 jaar geleden dat Excelsior in Kralingen werd opgericht. Naar aanleiding hiervan kijken we deze week terug op de geschiedenis van de club. Vandaag aflevering 2 van deze serie: Twee bijzondere finales uit de oertijd van Excelsior.

Hoewel Excelsior al meer dan honderd jaar een rol speelt in het Nederlandse (betaalde) voetbal, zijn echt grote successen altijd uitgebleven. Dat heeft uiteraard vooral te maken met de beperkte financiële middelen waarmee de club altijd heeft moeten werken. Een kampioenschap op het hoogste niveau heeft er daardoor nooit ingezeten. Wel zegevierden de Kralingers drie keer in de eerste divisie, waarover later meer.
De KNVB-beker wist Excelsior helaas nooit te winnen, maar de Kralingers bereikten wel eenmaal de finale van dit bekertoernooi. De Kennemers, Schoonhoven, Wageningen, PSV en NAC werden verslagen, waardoor de Kralingers op 15 juni 1930 op Het Kasteel van Sparta mochten aantreden tegen stadsgenoot Feyenoord. Het was uitzonderlijk dat twee Rotterdamse ploegen tegenover elkaar stonden, want in totaal hadden 257 teams om de beker gestreden. Volgens het Rotterdamsch Nieuwsblad onderstreepte deze finale dan ook de kracht van het Rotterdamse voetbal.

Incompleet aan de aftrap
Feyenoord was favoriet, zoals ook de Excelsior Kroniek toegaf: ,,Excelsior verscheen incompleet aan de aftrap, daar Bouter en Muysman nog steeds invalide zijn.'' Volgens het Rotterdamsch Nieuwsblad werd er ‘met veel animo en enthousiasme gespeeld'. De Excelsior Kroniek schreef: ,,Mooi was de wedstrijd niet, doch de spanning vergoedde veel.'' De eerste kansen waren voor Excelsior. Mede door onzeker spel van de Feyenoorders, creëerden de Kralingers een aantal kansen.
De beste mogelijkheid in de beginfase was echter voor Feyenoord-spits Jaap Barendregt. Zijn inzet werd door Excelsior-doelman Bund gestopt. De club van Zuid werd gaandeweg sterker. Tien minuten voor de rust bezweken de roodzwarten onder de druk. Het was uitblinker Barendregt die zijn ploeg op voorsprong bracht. Na rust deed Excelsior er alles aan om de 1-0 achterstand weg te werken. Via de vleugels werd de ploeg een aantal keer gevaarlijk, maar de spitsen scoorden niet. De beste kans in de tweede helft kwam van de voeten van Feyenoorder Groenendijk, maar hij raakte de lat.

'Groote spanning'
In het laatste kwartier begon Excelsior nog aan een slotoffensief. De roodzwarten deden er alles aan om de 1-0 achterstand weg te werken. Excelsior raakte twee keer de paal en stuitte eenmaal op de doelman van Feyenoord. Het Rotterdamsch Nieuwsblad schreef over de slotfase van dit duel: ,,Er heerscht de laatste minuten groote spanning; de verdediging van Feijenoord houdt echter stand, zoodat de roodwitte club den beker voor een jaar in haar bezit krijgt.''
De Feyenoorders mochten de KNVB-beker in ontvangst nemen van bondsvoorzitter ir. J.W. Kips. ,,Onze eerste bekerfinale is verre van een mislukking geweest'', keek de Excelsior Kroniek terug. ,,Met een doelpunt verschil een wedstrijd als deze te verliezen is zeer eervol, temeer daar Stolk op halve kracht speelde, evenals Manssen, die nog niet geheel en al hersteld was van een tegen Westham opgeloopen blessuur.''
De volgende elf spelers kwamen namens Excelsior binnen de lijnen tijdens deze enige en dus historische KNVB-bekerfinale van Excelsior: D. Bund, Maarten Hogesteeger, W. Pols, J. Formenoy, Maarten Grobbe, Arie Smaal, W. Taffijn, A. Mout, Gerrit Stolk, A. v.d. Ende en Koos Manssen.

Zilveren bal
Overigens deden de roodzwarten het drie jaar eerder beter toen ze tegenover Feijenoord stonden in de finale om de Zilveren Bal. In het jubileumjaar 1927 - op 23 juli van dat jaar bestond de club 25 jaar - speelden beide ploegen in de finale van dit toernooi dat jaarlijks werd gespeeld voorafgaand aan de competitie. Alle eersteklassers en kampioenen van de tweede klasse namen deel aan het toernooi om de Zilveren Bal.
Op 11 september maakte Van Ommeren na een half uur de 1-0, en niet lang daarna zorgde hij ook voor 2-0. Tien minuten voor rust werd het 3-0, en in de tweede helft bepaalden Vink en Manssen de eindstand op 5-0. ,,Het goed sluitend spel van Excelsior, de volharding en toewijding der Toepadspelers, hun balbehandeling en tactiek, in dat alles waren zij Feijenoord gisteren ontegenzeggelijk de baas'', schreef het Rotterdamsch Nieuwsblad.
Excelsior zou de finale om de Zilveren Bal hierna nog twee keer bereiken. In 1929 werd met 6-1 verloren van Sparta, en in 1935 was diezelfde club met 4-1 te sterk voor Excelsior.

Excelsior en Go Ahead Eagles zijn op het terrein van SV Terwolde niet verder gekomen dan een doelpuntloos gelijkspel. Excelsior dicteerde zeker in de helft de wedstrijd door vroegtijdig agressief te storen en zelf de bal wat langer in de ploeg te houden. Dit resulteerde in drie grote kansen, maar Van Buren en Maatsen hadden het vizier helaas niet op scherp staan. Go Ahead Eagles werd in het eerste bedrijf eenmaal gevaarlijk, maar Cas Peters zag zijn schot op de lat eindigen in plaats van in het doel. Na de rust besloten beide trainers een aantal wissels door te voeren waardoor de wedstrijd naar een lager niveau zakte. Desalniettemin is Excelsior de eerste serieuze test goed doorgekomen. De volgende wedstrijd is aanstaande dinsdag als de ploeg van Leon Vlemmings het opneemt tegen de Schouwse selectie. Er zal om 19.30 worden afgetrapt.

Opstelling Excelsior: Deckers; Van Deelen, Smith (70. Mattheij), Van Diermen (46. Eekman), Van Huijgevoort; Kruys, Berkvens (70. Stolte), Blij; Maatsen (46. Kalisse), Van Buren (46. Janga), Soolsma (75. Vorthoren)

Op 23 juli is het precies 110 jaar geleden dat Excelsior in Kralingen werd opgericht. Naar aanleiding hiervan kijken we deze week terug op de geschiedenis van de club. Vandaag aflevering 1 van deze serie: De creativiteit van de Excelsior-bestuurders.

Een rijke club is Excelsior nooit geweest. Bij de oprichting in 1902 was Excelsior een van de eerste arbeidersclubs in Nederland en ook in de 110 jaar die volgden lag het geld nooit voor het oprapen in Kralingen. Het gevolg was dat de beleidsbepalers creatief moesten zijn. Oud voorzitter Henk Zon was hier een meester in, waardoor Excelsior altijd vooruitstrevend is geweest.
Het mooiste voorbeeld is misschien dat Excelsior de eerste club was met shirtreclame. De oorsprong van dit plan ligt in het feit dat Jacques Albers sr. - naamgever van de IJB Albers tribune - een fanatiek supporter was van de club. Hij was onder meer importeur van elektronica apparatuur van Akai. Voorzitter Henk Zon deed nooit tevergeefs een beroep op hem als de club krap bij kas zat.

De A van A-elftal
In 1974 ontstond het idee voor reclame op het shirt van Excelsior. De Kralingers verschenen in het veld met de letter ‘A' op de borst. Hoewel iedereen wist dat deze ‘A' stond voor Akai, beweerden de Kralingers dat hiermee ‘A-elftal' werd bedoeld. Shirtreclame was immers verboden. Het leverde de nodige publiciteit op, maar uiteindelijk werd de ‘A' toch verboden. Pas in 1982 - na de invoering van shirtreclame - keerde de naam Akai terug op het shirt van Excelsior.

Overdekte staantribune
Naast shirtreclame was Excelsior in 1958 de eerste club in Nederland met een overdekte staantribune. Dit idee was ontstaan nadat Henk Zon in Brugge een soortgelijke tribune had gezien. Terwijl geld werd ingezameld, begon een aantal leden met de bouw van de overkapping. In ruim een maand klaarden zij de klus en de voorzitter was trots toen dit huzarenstukje was voltooid.
Tweederde van wat de overkapping had gekost, werd bijeengebracht door de leden. Ook de bouw was geheel in handen geweest van mensen met een roodzwart hart. In het boek ‘Excelsior 100 jaar' vertelde toenmalig secretaris Aad Libergts: ,,Als iemand binnen Excelsior met zo'n idee kwam, wist iedereen mensen te benaderen. Henk Zon had de gave om overal pr te bedrijven voor de club. Zo moest die tribune ook nog geverfd worden. Dan liep hij in het café een koppelbaas uit de haven tegen het lijf. De volgende morgen lag een groep mannen voor de poort te wachten en werd die tribune in de grondverf gezet.''

Betaald voetbal
Diezelfde Libregts was in 1954 met Zon nauw betrokken bij de invoering van betaald voetbal in Nederland. Het borrelde in de voetbalwereld, maar omdat de KNVB weigerde betalingen in het voetbal toe te staan, ontstond er een wilde bond. Omdat de clubs dit een zorgwekkende ontwikkeling vonden, besloten ze in actie te komen. Op 30 juni kwamen Cor Kieboom en Phida Wolff van Feijenoord, Jos Coler van Sparta, Toon Martens van ADO en Henk Zon en Aad Libregts van Excelsior bij elkaar in Hotel Terminus in Utrecht. Tijdens deze ‘geheime slaapkamer bijeenkomst' werd volgens Henk Zon in ‘prettige sfeer' gesproken over het toestaan van betaling aan spelers in de eerste klasse. De bond had uiteindelijk wel oren naar de plannen en het voorstel werd ingebracht in de bondsvergadering. Op 28 augustus werd het voorstel aangenomen en werd het officieel toegestaan om spelers te betalen. ‘Rotterdams initiatief redde het Nederlandse voetbal', kopte Sport en Sportwereld op 5 juli 1954.

Samenwerking met Feyenoord
Minstens zo creatief was de samenwerkingsovereenkomst die voorzitter Jaap Bontenbal eind jaren zeventig sloot met Feyenoord. Hierdoor kon en kan Excelsior regelmatig over zeer talentvolle spelers uit Rotterdam-Zuid beschikken. Met tussenpozen leeft deze samenwerking tot aan de dag van vandaag voort. De meest creatieve manier van geld op halen is echter die waarmee Excelsior echt bekend is geworden en dat is door het ophalen van oud papier.

Oud papier
Twee, drie keer per week gingen de mannen van de krantenploeg er met de speciale bus op uit om oud papier op te halen. Bij vaste klanten en bij mensen die zich telefonisch bij de ophaaldienst hadden gemeld. De papierploeg was herkenbaar aan de roodzwart beschilderde bus, met aan beide zijden een groot logo van Excelsior. Het werk van deze heren was zo belangrijk, omdat de opbrengst jaarlijks goed was voor de salarissen van twee selectiespelers.
,,Er werd weleens lacherig gedaan over dat oud papier, maar het bracht een hoop geld in het laatje'', vertelde Jaap Bontenbal later. ,,De papierprijzen schommelden erg. Soms kregen we twintig cent per kilo, maar er waren ook tijden dat het maar twee cent per kilo was. Gelukkig hadden we veel bedrijven waar we oud papier konden ophalen. Daar zat vaak computerpapier bij, wat soms wel vijftig cent per kilo opbracht. Dat heeft ons door de jaren heen vele tonnen opgeleverd.''

Met trots verwelkomt SBV Excelsior Van Dijken Glas als nieuwe sponsor. Excelsior hoopt Van Dijken Glas vaak te mogen begroeten tijdens de thuiswedstrijden in Stadion Woudestein en bijeenkomsten van de Excelsior Business Club.
Van Dijken Glas is opgericht in 1933. Het bedrijf is altijd zelfstandig en onafhankelijk gebleven en heeft in de loop der jaren een schat aan kennis en ervaring opgebouwd op het gebied van vlakglastoepassingen voor interieur en exterieur.
De medewerkers hebben niet alleen een hart voor glas, maar zoeken ook steeds naar verbetering en vernieuwing, want nieuwe technieken brengen nieuwe mogelijkheden en andere toepassingen met zich mee.
Van Dijken Glas beschikt over uitgebreide moderne productiefaciliteiten, daarmee hebben we zowel kennis als de middelen in huis om uw wensen uit te voeren.
We delen graag onze ervaring met architecten, ontwerpers, designers, gebruikers, interieurbouwers en vele andere sectoren, de mogelijkheden met glas worden steeds uitgebreider en intelligenter.
Een combinatie van moderne technieken zoals cnc frezen/polijsten, thermisch harden, lamineren van glas en innovatieve technieken zoals kleurcoaten(Colorstyle) en full colour printen(Sublistyle) op en tussen glas, zorgt er voor dat we in staat zijn unieke panelen te produceren.

Wilt u meer weten over Van Dijken Glas kijk dan op www.vandijkenglas.nl. Wilt u meer informatie over de commerciële mogelijkheden bij Excelsior? Neem dan contact op met de commerciële afdeling via telefoonnummer 010 - 404 60 41 of mail naar info@sbvexcelsior.nl.

Oud-Excelsior aanvoerder Daan Bovenberg is een van de drie genomineerden voor de prestigieuze Maatschappelijk speler van het jaar award 2012. De andere twee kanshebbers zijn Gregory van der Wiel en Tim Gillissen van respectievelijk Ajax en NAC. De winnaar wordt bekend gemaakt tijdens het voetballer van jaar gala op 3 september.
Bovenberg was in zijn Excelsior tijd naast boegbeeld van de club ook ambassadeur van de Schoolsportvereniging. Voor dit project trekken stichting Excelsior4All en Rotterdam Sportsupport samen op om kinderen die niet in staat zijn deel te nemen aan het verenigingsleven toch de kans te geven om te sporten op school met als doel om uiteindelijk toch lid te worden bij sportvereniging. Daarnaast zorgde de rechtsback uit Kralingen na zijn transfer naar FC Utrecht ervoor dat er een speeltuin kwam voor de jeugd van de SC Excelsior en dat de Detaned Foundation een financiële bijdrage kreeg. Deze foundation richt zich met name op kleinere projecten, waar met een relatief geringe investering in middelen of goederen een groot verschil kan ontstaan.